Vrijdag 10 november

Vanuit Villa de Leyva sprongen we op enkele bussen en een paar uur later waren we in het Noorden, in de drukke stad San Gil. We zeggen drukke stad, omdat, na de rust van Villa de Leyva, alles druk voelde.

We wilden nu niet per sé naar San Gil. Ons doel was eigenlijk het koloniale dorpje Barichara, maar soms moet je als je reist met kindjes de meest handige route kiezen of een tussenstop inplannen. Dus wij, hop naar San Gil! Je merkt direct dat er hier veel leven in de brouwerij is. Alles situeert zich rond de Plaza, waar iedereen rondhangt om iets te eten en met elkaar te babbelen. Als je graag mensjes kijkt, zit je hier op de perfecte plek.

San Gil trekt ook veel toeristen aan, omdat het gekend is als dé avonturen stad van Colombia. Je kan hier naar hartenlust raften, canyoning, rondvliegen met een parapente en zo veel meer. Adrenalinekick verzekerd. Je kan deze activiteiten makkelijk boeken via je hostel of gewoon in de stad zelf. Wij, niet zo dappere helden, waren op zoek naar iets waarbij we onze eigen benen (op de grond) konden gebruiken.

Laat hier in de buurt nu toevallig een heel bekende wandeltocht starten, de Camino Real. Een oud pad tussen de steden Barichara en Guane. Geweldig! Oorspronkelijk zouden we maar 2 nachten blijven in San Gil, maar omdat er een feestdag was, verdubbelde plots de prijs van de bus. Dan maar plan B (of was dit plan C?), we besloten om nog 2 nachten langer te blijven. Super idee voor ons budget, want ons hostel kostte slechts 12 euro per nacht voor een kamer met gedeelde badkamer. Het had een terras met een geweldig uitzicht, een leuke plek om wat te chillen en spelletjes te spelen met N. En voor we het vergeten: het was hier waaaarm!

Zondag 12 november

Op zondag zetten we onze wekker om 6u30 (wie maak ik iets wijs, als je kleine kindjes bij hebt, ben je waarschijnlijk op dit uur al wakker) en vertrokken we op ons Camino Real-avontuur! Na een snel ontbijtje moesten we nog een paar blokken stappen naar de bushalte om de bus te kunnen nemen naar Barichara. We hadden geluk, er vertrok er eentje binnen enkele minuten. Ongeveer 40 minuten later kwamen we aan in weer een ander prachtig dorpje van Colombia.

Neen, er was geen tijd om hier rond te lopen, dus vastberaden zochten we het begin van de trail. Je kan de Camino Real ook omgekeerd volgen (van Guane naar Barichara), maar hoe wij (en de meeste reizigers) hem deden heb je meer stukken die bergafwaarts gaan – en we zijn niet gek genoeg om express meer steile stukken te gaan opzoeken!

Het eerste half uurtje ging heel vlot, wij kregen het idee: wat zijn we fit! Maar dan… werd het warmer en verdwenen de schaduwplekken verdwenen. Nog een belangrijk weetje, onze dochter houdt niet van warmte. Echt niet. Het begon ook ‘rotsachtiger’ te worden, dus nogal moeilijk voor haar om alleen te stappen. Gelukkig hadden we de draagzak mee, maar zij vond dat veeel te warm.

Na een uurtje kwamen we een plekje tegen waar je drankjes kon kopen en even uitrusten in de schaduw. De meneer vertelde ons dat we nog een uurtje te gaan hadden, dus wij snel terug op pad. Ondanks de desillusie van fitte mama’s te zijn bleken we toch dichter en dichter te geraken bij het einde van de trail.

Na 3 uur kwamen we aan in Guane! Hoera! Een frisse cola en watertjes hadden we wel verdiend! Dit bracht de nodige afkoeling voor ons alledrie. We liepen nog even rond in het dorpje en kwamen uit op de Plaza.

Guane heeft naar het schijnt ook een goed archeologisch en paleontologisch museum, maar wij hadden geen energie meer over om het te bezoeken. We konden enkel op het bankje zitten in de schaduw en wachten op de bus terug naar Barichara. Nog wat rondkuieren in dit dorpje, hapje eten en dan terug naar ‘huis’.

Dinsdag 14 november

Onze laatste dag brachten we nog een bezoekje aan Parque El Gallineral. Amper 10 minuutjes stappen van de Plaza ligt dit park dat bekent is voor zijn grote bomen met ‘barbas de viejo’, een soort mos dat aan de takken hangt waardoor de bomen een baard lijken te hebben. Het was echt zoals onze reisgids had beloofd. Je kan hier makkelijk enkele uren ronddwalen (wij waren weer eens te laat vertrokken, dus we hadden niet zo veel tijd voor het park toeging). Een hele hoop gigantische bomen, riviertjes en romantische bruggetjes. Het was echt de moeite om een bezoekje te brengen.

En dan op dinsdag rond 21u onze eerste nachtbus, spannend! Wijlie weg!